Ikaw ang the Best!

Simula pa lang nung bata ako, hilig ko na talagang kumanta. Kinukwento saakin ni nanay na ang una kong kantang kinanta ay yung "I will always love you" ni Whitney Houston. Sumasali din ako sa mga singing contest sa school namin noong elementary ako. No'ng high school naman, kasali ako sa glee club at sa Bedan Musicians' Guild noong college.

Hindi ko alam, basta kapag nakakarinig ako ng magaling tumugtog at kumanta, gusto ko maging katulad nila.

September 24, 2011 --- Pumunta ako sa St. Michael Parish sa loob ng Philippine Army Officers' Village sa Fort Bonifacio para mag auditions sa choir nila. Kasama ko si Charles, classmate ko no'ng college na kasali din sa choir.

Bago ko sumali sa CIC (pangalan ng grupo namin), may mga kakilala na ako doon - si Alelie, girlfriend ni Charles at si Jade.

Masaya naman nila akong tinanggap sa choir. Habang tumatagal, hindi ko inaasahang magiging kaclose ko sila ng sobra.

Lately lang, sumama ako sa annual retreat ng Pastoral Youth Ministry sa Antipolo. Syempre, kasama kami dun -- CIC. Doon ko na realize na masarap mag serve kay Papa Jesus. Alam mo yung feeling na nag-gigiveback ka sa lahat ng blessings na nakapagpasaya sa'yo, trials na nakapag palakas sa'yo at mga sitwasyon di mo inaasahang mararanasan mo.

Sabi ko dati, ang kasama lang sa bucket list ko ay ang sumali sa isang church choir. Pero more than that ang ibinigay saakin ni Papa Jesus. He gave me friends na handang makinig sa'yo kapag may problema ka o kahit sa mga simpleng bagay lang na nangyayari sa'yo-- kinikilig, naiinis, naeexcite....

Salamat ng maraming marami Papa Jesus sa patuloy na pag gabay saakin at sa walang sawang pagbibigay ng mga bagay na nakakapagpasaya saakin - aking pamilya, kaibigan at mga makikilala pa.

"For your love is as high as the heavens above us."

Follow me on twitter @rheenabells

Kahit Na. ♥

Hello! Kamusta kayo? Pasensya na kung hindi ako masyadong nakakapagsulat. Madami lang kaming inaasikaso before, during at after ng graduation day..... (Clap clap for Batch 2012!)

So yun! kroooo! Kroooo! hahaha. Bigla ko lang naramdaman na gusto kong magsulat ulit. Sige na! Pagbigyan niyo na ako, baka matagalan ulit bago ang susunod. :)

Namiss ko lang bigla yung mga highschool classmates ko. Kasama ko sila kanina. Kwentuhan. Kwentuhan. At kwentuhan ulit. Ang sarap lang ng feeling!

9pm, tinawagan na ako ng nanay ko -- "Neng, alas-nueve na. Uwi na" So yun! Nagpaalam na ako sa kanila. Kasabay ko umuwi yung kaibigan kong sa kabilang block lang namin nakatira. As usual, daldalan habang naglalakad pauwi.

Bigla naming napagusapan yung tungkol sa mga boys niya. (hihi! as usual, interested ko!) Napaisip ako sa sinabi niya...

"Mas okay yung feeling na kasama mo yung gusto mo kaysa sa taong gusto ka."

OOOOOOOEW! @_@

Napaisip ako bigla. May point ka teh! hahaha

Pero mahirap pa ding masabing standard yung ganyang feeling. On a personal note, ako siguro aa-gree sa kanya. (eh syempre, ako yung tipo ng tao na --- okay na, at least magkaibigan kami.)

Saan ka nga ba lulugar sa ganitong sitwasyon? Ang hirap di ba? Paano kung si The One mo eh yung may gusto sa'yo at hindi yung taong gusto mo?

Eh paano naman kung ang Prince Charming mo eh yung gusto mo pero sumuko ka na kasi merong isang taong nagmamahal sa'yo kahit di mo naman siya gusto?

ANO NAAAAAAAAA?! Ang hirap e.

Haaaay, siguro ang masasabi ko lang, kung saan ka masaya edi doon ka. Wag kang manghihinayang sa desisyong gagawin mo kasi at some point in your life, pinasaya ka ng desisyon na yon. Wala ka na din namang magagawa kung di mo nakuha ang gusto mo kasi nangyari na.

Palagi mo na lang isipin ang kagandahan ng mga bagay sa lahat ng sitwasyon. Hindi lahat ng gusto natin makukuha natin. Peor kung iisiping mabuti, may makukuha pa din tayo sa bawat desisyong gagawin natin kahit hindi natin iyon gusto ---- LESSONS.

Yun yung Exciting!

Nakita ko itong signage na ito.... "True love waits."

Uuuiii. May naisip siya bigla. ALAM KO NA! haha. -- si crush? Si boyfriend? Si childhood love? Ako din kasi... SIYA din yung naisip ko nung nabasa ko ito. Maraming pwedeng dahilan kung bakit natin sila naiisip...

Naghihintay ka sa mahal mo...
..kasi alam mo na merong perfect timing na ibibigay sainyo si Papa Jesus
..kasi meron pa siyang dapat gawin bago kayo maging "kayo"
..kasi gusto niyo pang i-enjoy yung pagiging "ako-state"

the bottom is...

..KASI MAHAL MO SIYA. at gusto mo perfect lahat kapag kayo na...

Sabihin nating TRUE LOVE talaga kapag ang isang tao eh naghihintay. Pero paano kapag dumating yung puntong lahat ng pagkakataong dumaan sa'yo na hindi mo sinubukan eh pinalampas mo? Hindi mo na naman sila maibabalik di ba? Hindi ko naman sa sinasabi na subukan mo lahat dahil mahal mo ang isang tao. Nandun pa din yung limitasyon at ang judgement mo between right and wrong. Pero naisip mo na ba, paano kapag hintay ka ng hintay tapos sa kakahintay mo, hindi siya dumating kasi siya din naghihintay sa'yo?

KOMPLIKADO!

Sabi nga sa kanta ni Chito Miranda....

Boy: Mabuti pa sa lotto, may pagasang manalo. Di tulad sa'yo, imposible.
Girl: Mahirap maging babae. Kung torpe ang lalake, kahit may gusto ka, di maaari.

HAHA! Haaaay nako. Hintayan ang peg nila. Pano na? Ano na ang gagawin mo kapag nandito sa sa ganitong sitwasyon? Ako, honestly. Hindi ko alam. Kasi di ko naman malalaman kung may gusto nga siya sakin o wala. Pero ako yung tipo ng tao na kapag gusto kita, sasabihin ko. Mahirap nga lang kasi paminsan, namimiss interpret na biro lang yon. Oh di ba?! KOMPLIKADO TALAGA.

Eto pa!
"HALAMAN: ang tawag sa mga taong walang feelings, landi or kalibog libog sa katawan." - Sir Ramon Bautista

Hahaha! Ayan pa isa. Paano kapag ganyan naman ang peg? Ikaw na ang dumadamoves, kaso wala talaga, HALAMAN siya -- Living thing, pero walang pakiramdam. Ang hirap. Nagmumukha ka lang tuloy tanga kakahabol sa kanya.




Eto last na....
"We have the right love at the wrong time." - Barry Manilow


Shet! Ang saket di ba?! Mahal niyo ang isa't isa pero di talaga uubra yung salitang --- "NOW" sa inyo.

Minsan nga napapaisip ako, bakit nga ba ganito?

HAAAAAAAAAAAAAAAAAY :0

Isipin na lang natin, kapag lahat nagmamahalan at perfect ang pagsasama nila - WALANG EXCITEMENT! I mean, oo, ayaw natin yung mga arguments, tampuhan, hiwalayan, iwanan, pero di ba, parang wala kang maikukwentong dramatic sa magiging anak mo kapag puro saya lang ang naexperience mo di ba? I bet, iisipin niya -- Ay si Mommy, ang corny ng love life.

Itong mga sitwasyon ding ito ang nagpapatatag saatin, nagbibigay linaw sa atin sa konseptong hindi lahat ng pagkakataon ay masaya. Komplikado ang buhay. Komplikado ang magmahal.

The best thing na gawin natin eh, enjoyin kung ano ang meron ka ngayon, alalahanin ang mga bagay na kung saan natuto kang lumaban para sa susunod alam mo na ang gagawin mo, at paghandaan ang mga sitwasyong maaring mangyari bukas - at leats kung masasaktan ka man, hindi ganon kasakit. Nakapag handa ka na eh.

Wag mo ding kalimutang magdasal. Naghihintay lang naman Siyang kausapin mo Siya. Gagabayan ka niya sa mga desisyong gagawin mo. Hindi ka naman bibigyan ng pagsubok kung hindi mo kaya at hindi ka matututo. LAHAT NG BAGAY MAY RASON. Minsan, hindi natin maintindihan pero darating yung pagkakataong marerealize natin na "Ah! Tama pala....buti na lang..."